Wat ik zag gebeuren tijdens een wandeling

Het was ontzettend mooi weer gisteravond en ik besloot er even lekker van te genieten samen met mijn lieve maatje Bo. Even weg van alle verkeersgeluiden en zoemende apparaten. De wind door de bomen horen waaien, de vogels horen fluiten…gewoon even ZIJN.

In de autovrije zone maakte ik de lijn los zodat Bo op haar gemak kon snuffelen. Dat doe ik met zekerheid, want ik weet hoe ze op situaties reageert. Ik ken haar karakter, ik zie hoe ze zich voelt, kijk naar haar lichaamstaal. Dat vind ik normaal, om naar iemand te luisteren en te kijken hoe diegene reageert op situaties.

Al snel komen we een groepje mensen tegen met hun honden. Een stelletje met een nog jonge teckel aan de lijn. We hadden ze een paar weken eerder ontmoet, ik herinner me dat Bo toen zo leuk met de teckel had gespeeld. Er was een man die zijn hond ook los van de lijn had, die waren samen aan het spelen. En er stond een vrouw met haar hondje. Haar hondje blafte naar Bo en trok aan de lijn. Dat gebeurd, honden die aangelijnd zijn kunnen hun natuurlijke gedrag niet vertonen. De vrouw liet nog weten ze geen idee had waarom haar hond zo deed. “Jammer” dacht ik, dat zij haar hond zo slecht kent. Vooral jammer voor het beestje dat het niet begrepen wordt…

Bo vond het allemaal wat te druk, dus we liepen door.

Toen we bij de doorgaande weg stonden te wachten tot we konden oversteken zag ik een vrouw aan komen met haar hond. De hond begon te blaffen, de vrouw dwong hem te zitten en stil te zijn. Oef, daar gaan echt mijn haren van overeind. Ze stond naar hem toe gebogen, sprak hem toe met dreigende stem en maakte een niet al te vriendelijk handgebaar. Ik zag haar hond wegkijken. Een gevoel van angst, onzekerheid en verwarring ging door me heen…

Eenmaal overgestoken genoten we van de rust, de wind, de vogels, de stilte…heerlijk J

Het gevoel wat ik eerder had was al ver naar de achtergrond verdwenen toen we op de terugweg een man tegenkwamen met een grote hond. Het was duidelijk nog best een jong beest, lekker enthousiast en vrolijk zwiepend met zijn staart. Ik zag zijn ogen afdwalen naar Bo, hopend haar te kunnen uitdagen voor een spel. Zijn lichaam draaide zich naar Bo en hij slaakte een speelse blaf. “Nee” klonk het vanuit zijn baas zijn mond en er schoot een voet naar zijn heup. Ai, daar is dat gevoel weer…

 

We halen ze als pup bij hun moeder weg, bij hun broertjes en zusjes. We halen ze weg uit hun veilige en vertrouwde omgeving terwijl ze nog zo piepjong zijn en die veiligheid nog zo ontzettend hard nodig hebben. Alles wat ze moeten leren om een “goede” hond te zijn zullen ze vanaf nu van een mens moeten gaan leren, want hun moeder is er nu niet meer. En als ze ’s nachts piepen omdat ze voor het eerst helemaal alleen zijn..tja. dan moeten ze nog maar even wennen…

 

Ik zie het zo vaak, dat het baasje het gedrag van de hond niet begrijpt.

Of dat de hond niet met respect wordt behandelt, maar met hand, voet of slipketting een vage hint krijgt dat hij geacht wordt ander gedrag te vertonen…

Is dat de manier om een vriendschap op te bouwen? Is dat de manier om vertrouwen op te bouwen? Want is dat dan niet het uiteindelijke doel, liefdevolle vriendschap en onvoorwaardelijk vertrouwen?

 

Wat is nou eigenlijk de reden dat je besluit om een pup in huis te halen?

Is er een leegte die moet worden opgevuld? Mis je iets om naar je hand te zetten?

Of wil je graag een vriend, een maatje?

Ja, natuurlijk moet een hond van zijn baasje leren om zich aan te passen aan onze mensenwereld! Op het moment dat jij besluit dat jij die pup wil vervang jij zijn moeder! Maar zal ik je wat zeggen?! Dat kan ook anders! Dat kan ook op een liefdevolle en zachte manier!

 

Helaas zijn er nog steeds heel erg veel hondenscholen waar ze hondenbaasjes dit soort gedrag aanleren en soms zelfs slipkettingen aanbevelen. Maar er zijn ook echt hondenscholen waar ze je op een hele fijne, respectvolle manier leren omgaan met je hond. Waar ze je leren om op lichaamstaal te letten en echt te kijken naar je hond. Waar je hond ook jou leert kennen en vertrouwen. Ook als je hond al wat ouder is en al gedrag vertoont wat voor niemand echt leuk is kun je bij zo een hondenschool vaak nog terecht.

Ga eerst eens kijken, praat met die mensen. En kies niet omdat die toevallig het dichtst in de buurt zit.

 

Weet dat je een keus hebt!

Liefs Wendy

PS: ik vind het geweldig als je mijn blog naar je vrienden stuurt! Kopieer deze URL en mail het ze, of deel de post die ik hierover deelde op Facebook met ze. Bedankt dat je me helpt om de wereld wakker te schudden 🙂 🙂 🙂

PPS: volg me op Facebook! Ik deel daar veel interessante artikelen voor je www.facebook.com/wendyvanvenrooij.nl

 

Comments 1

  1. Heb al je blogs gelezen. En ja ze zijn super ik heb echt met plezier zitten lezen. En dan bedoel ik niet het onderwerp waar het over gaat want de mens verkloot de wereld plat gezegd en met een juiste hondenschool kun je, je hond zoveel meer leren met plezier.
    Ik hoop nog veel blogs te van je te lezen xxx

    Go girl je bent super op weg. Schud deze wereld maar eens wakker!

    Liefs Twan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *