Kan jij het toelaten?

In hoeverre kunnen wij de liefde eigenlijk echt tóélaten?
Dat lijkt de laatste tijd echt een thema voor me. Wat ik heel bewust voel ook.
Er is zo veel liefde. Liefde is de kern van ons bestaan. En ik zie overal dat we het niet uiten en niet toelaten.
Er is zo veel oordeel, op wat goed zou zijn daarin en wat niet. Waarom? Wie heeft dat ooit verzonnen?

De meeste mensen houden niet eens meer onvoorwaardelijk van zichzelf. Als je het vanuit die kant bekijkt is het niet eens meer zo raar dat kinderen niet voor zichzelf opkomen, dat we op steeds jongere leeftijd depressief of in een burn-out raken. We zijn met zijn allen flink de weg kwijt als je het mij vraagt. Want waar draait het nou eigenlijk allemaal om? Om wat je vrienden van je denken? Of dat wat jij denkt beter is dan wat de achterburen denken? Wiens tuin er het mooiste bij ligt? Wie de grootste auto heeft, of het meest op vakantie kan?
Oppervlakkige onzinnigheden die er helemaal niet toe doen. Die helemaal geen waarde hebben. En zeker geen voeding zijn voor je ziel. Het zorgt voor stress, voor een minderwaardigheidsgevoel. Het zorgt er voor dat je raakt afgeleid van wat wel belangrijk is. Daar hebben we (bijna) geen oog meer voor.

Weet jij eigenlijk nog wel wat voor JOU belangrijk is? Écht belangrijk… waar jouw hartje van gaat zingen, waar je kriebels van in je buik krijgt?
Voor mij is dat Liefde, met een echte grote hoofdletter L. Liefde voor mezelf, om daar maar eens mee te beginnen. Het duurde 35 jaar voor iemand me daarop attent maakte. Het duurde 35 jaar voor iemand me liet zien wat dat was en hoe ik dat kon “krijgen”. En het bleek zo gemakkelijk, zo bevrijdend ook. Het was alsof al het moois, waarvan ik op de achtergrond altijd had gevoeld dat het voor mij bestemd was, zo ineens door mijn lijf ging stromen. Een gevoel van herkenning, warmte, kriebels…ik wist meteen dat ik dat nooit meer los ging laten.
Door de liefde voor mezelf toe te laten ging ik zien dat ik eigenlijk nooit echt liefde, die anderen voor me hadden, had toegelaten. Hoeveel ik ook altijd verlangd had dat iemand eens echt onvoorwaardelijk van me hield… Het was er wel, ik had het alleen nog nooit echt toegelaten. Dat kon ook niet, want ik kon de liefde voor mezelf niet eens toelaten.

En dan is er nog de liefde in mij voor de dingen om me heen. Voor de zon en de regen, voor de bloemen en de bomen, voor een hond en een walvis, voor…
En dan die extra speciale momenten dat je iemand tegen het lijf loopt; dat je weeïg wordt in je buik en licht in je hoofd, dat je je energie voelt uitdijen en het warm krijgt…

Nu ik steeds beter begrijp wat liefde eigenlijk is kan ik het steeds beter toelaten, maar ook steeds beter laten ZIJN. Want het mag er zijn. Altijd, overal, voor alles en iedereen! Hoezo zou je jouw liefde moeten afremmen omdat je al liefde voelt voor iets of iemand anders? Sinds ik liefde steeds beter begrijp begrijp ik van deze gedachte juist steeds minder. Waarom zou je zoiets moois moeten verstoppen? Waarom zou je jezelf niet 100% mogen toestaan om alles van jezelf te mogen zijn?

Hoe heerlijk zou het ook voor jou zijn om heel je Zijn er kunnen te laten zijn, op elk moment van de dag? Dat je nooit meer een deel van jezelf hoeft uit te zetten omdat “iemand” dat van je verwacht, of omdat “dat nou eenmaal zo hoort” of “niet gepast is”…bla bla bla…
Wat nou als we allemaal gewoon zijn zoals we zijn? Oooo, wat een opluchting zou dat geven!! Een wereld zonder taboe, zonder hokjes, zonder beperkingen in welke vorm dan ook .
Heb je geen idee meer wat jij nou eigenlijk voelt of zou willen voelen? In het Wie ben ik?-traject gaan wij die enige echt jij weer naar boven halen en laten stralen. Zodat ook jij van het leven kan gaan genieten!


Weet dat je een keus hebt!

Liefs Wendy

PS: heb je mijn 15 meest waardevolle tips voor meer energie, een betere gezondheid en meer levensgenot al gelezen? Hier kun je ze downloaden, GRATIS

PPS: like mijn Facebook-pagina! Ik deel hier heel veel interessante artikelen voor je.

Deel mijn blog met je vrienden

Comments 1

  1. Wow super mooie Blog en ik ben het 100% met je eens. Als iedereen het zo zou gaan zien…..Dan zal er veel positief veranderen in de huidige maatschappij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *